zondag 5 april 2009

1 april

Een school in de buurt vroeg of ik wilde komen voorlezen tijdens een voorleesontbijt. Dat wilde ik wel, want voor scholen in je eigen buurt doe je wel eens iets extra's. Onverwacht had ik geen auto ter beschikking die dag. Geen probleem, dacht ik, ik pak de fiets wel. 15 kilometer, dat is toch best te doen voor een nog niet helemaal afgetakelde semi-sportieveling als ik?

Maar in ons vlakke Zeeuwse polderland staat ALTIJD een straffe wind. En hoe je ook rijdt, en waar je ook naartoe gaat, je hebt hem ALTIJD een keer van voren. Op de heenweg leek hij zo straf nog niet. Bijna fluitend fietste ik in het ochtendzonnetje over het eindeloze, kaarsrechte fietspad.

Het voorlezen was gezellig. Zelfs de achtstegroepers konden lachen om de 1-aprilgrap uit 'De lentekriebels van Jens en Lin'. Onder dat verhaal kon ik, ook in de bovenbouw, niet onderuit, want het was die dag immers 1 april. Van de kleuters hoorde ik dan ook af en toe dat mijn glas water was omgevallen, of dat de juf een gat in haar blouse had, gevolgd door een uitbundig '1 april, kikker in je bil, die er nooit meer uit wil!'

Op de terugweg was de wind - ik weet het zeker - véél harder dan op de heenweg. En ik had hem pal van voren, zodat ik zo ongeveer met mijn tong op mijn knieën thuiskwam en zwoer dat ik de volgende keer de bus zou nemen.

Ik had kunnen weten dat zelfs de wind me op deze dag voor de gek zou houden...

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

Geen opmerkingen: