maandag 28 januari 2008

Een verhaal uit de achtertuin

Al een tijdje was ik op zoek naar een onderwerp voor een samenleesboekje (jawel, weer een nieuwe uitdaging - we blijven bezig) voor uitgeverij Delubas.

Een samenleesboek is een boek dat door twee lezers tegelijk gelezen wordt: de tekst is voor de helft in een lager AVI-niveau geschreven, en voor de andere helft in een hoger AVI-niveau. De bedoeling is, dat een gevorderde lezer het samen leest met een beginnende lezer. Maar het is wel een doorlopend verhaal.

Ik zat al een hele tijd mijn hoofd te breken over een geschikt onderwerp. Tot ik opnieuw besefte dat goede idee├źn soms gewoon in de achtertuin liggen.

Twee zomers geleden heb ik eigenhandig een babyduifje opgevoed, dat in onze tuin uit het nest was gekukeld. Toen ik hem vond, was het een schattig klein pluizebolletje, dat niet veel meer kon dan piepen en zijn snaveltje wijd opensperren om te eten. Hij groeide als kool, en al gauw stapte hij parmantig rond op ons terras, alle kruimeltjes oppikkend. Hij zat op mijn schouder en volgde me overal, tot het tijd werd om te leren vliegen...

Nog een poos is hij regelmatig teruggekomen. Misschien om bij te tanken (ik had boven op het kippenhok nog altijd een bakje water en voer klaarstaan). Soms zat hij zomaar ineens op de waslijn of op het dak van het tuinhuis. Maar hij werd steeds schichtiger en liet zich niet meer zonder slag of stoot pakken.

Op een dag was hij weg. Voorgoed. Mijn vogeltje was letterlijk het nest uit gevlogen. Ik kan alleen maar hopen dat hij een mooi duivenleven tegemoet is gegaan.

Als dat geen verhaal is...

Reageren op dit bericht? Klik dan op 'reacties' hieronder.

Geen opmerkingen: