maandag 19 november 2007

Gelukskoekjes bakken

In het voorjaar van 2008 verschijnt mijn nieuwe boek: De lentekriebels van Jens en Lin. Het is een voorleesboek met 15 verhaaltjes en achterin 5 doe-tips om lekkers en knutsels te maken die ook in de verhaaltjes voorkomen.

Lin is een Chinees meisje met een Chinese oma. En die oma bakt soms gelukskoekjes. Lin is dol op de koekjes met het papiertje erin waar een wens of een spreuk op staat. Jens heeft nog nooit gelukskoekjes gezien en gaat nieuwsgierig mee naar Lins oma om een gelukskoekje te proeven.
In het boek komt een recept voor de gelukskoekjes van oma Chang. Maar dat recept moest ik natuurlijk eerst zelf uitproberen. Ik moet toch weten waar ik over schrijf, nietwaar?

Ik ging dus aan de slag met ei, poedersuiker, boter en bloem. En met papiertjes natuurlijk, waar ik originele spreuken en wensen voor moest verzinnen (dat was nog het moeilijkst van al).

Gelukskoekjes bakken bleek een hele kunst. Je moet ze nét lang genoeg in de oven laten dat de randjes krokant zijn. Maar ook weer niet zo lang dat ze helemaal hard worden. En dan moet je als de bliksem de papiertjes erin stoppen en de koekjes opvouwen, anders breken ze.

Nou, er braken er heel wat. Maar dat had als voordeel dat ik de 'mislukte' exemplaren direct mocht opeten... want gebroken koekjes kun je niet serveren, toch?

En hoewel mijn koekjes er niet uitzagen als de 'echte' bij de Chinees, waren ze heel lekker. En mijn gezinsleden waren dol op de briefjes die ik erin gestopt had. Behalve mijn man: die had pech. Want die nam het laatste koekje, en op het briefje stond: 'je mag nog een koekje'...

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

2 opmerkingen:

bientje zei

De sukkelaar!
Ik zal het zeker eens proberen! Lijkt me héél origineel voor een verjaardagsfeestje of met Nieuwjaar voor de familie!
Liefs,

Anoniem zei

Beste Anneriek,
na meermaals te hebben geprobeerd en uw instructies nauwlettend gevolgd te hebben, zijn we tot de conclusie gekomen dat dit je reinste onzin is!
bedankt, mijn kindjes werden ervan ziek anneriek!!!
groet, Sonja