vrijdag 12 oktober 2007

Kinderboekenweek 3

Op donderdag 11 oktober was ik weer in Middelburg. Deze keer ging de reis naar basisschool Het Springtij. Ik moest even zoeken (ik moet het in de auto nog altijd doen met AnneriekAnneriek in plaats van TomTom), maar tenslotte kwam ik in een rustig straatje in een buitenwijk van de stad terecht, waar tussen het groen zowaar een schoolgebouw lag.

Ik werd hartelijk ontvangen in de klas van meester Emiel. Daar hingen schitterend ingekleurde vuurtorenkleurplaten op het bord, en 'Het spook van de vuurtoren' stond al klaar. Meester Emiel had al meer dan de helft voorgelezen, en iedereen was erg benieuwd hoe het verder ging.

Maar eerst moesten de vragen beantwoord worden die de leerlingen hadden voorbereid. Van al dat praten kreeg ik dorst, en ik wilde een slokje nemen van het water dat me was aangeboden. 'Niet doen,' waarschuwde een van de jongens, 'dat water is vies.' 'Nee', zei een meisje, 'het water is niet vies, maar het glas. Dat komt van de afwasmachine. Van het afwasmiddel.'

Ik probeerde het toch maar, en gelukkig viel het allemaal nogal mee. Aan het eind van de les ging ik gezellig met de hele klas op de foto, en toen was het op naar de volgende klas.

Ook daar kreeg ik een spervuur van vragen op me af. Een jongen vroeg of ik echt in spoken geloofde en wat denk je dat het antwoord was? 'Natuurlijk geloof ik in spoken! Jij niet?'

Na het voorlezen mocht ik, als eerste schrijver, het leeslogboek van de kinderen signeren, en toen was de tijd alweer om. Bedankt, kinderen, meesters en juffen van Het Springtij!

O ja, ik hoorde dat de school waarschijnlijk afgebroken wordt. De school heeft de watersnood in 1953 meegemaakt. Het zoute zeewater is in de muren getrokken en daar hebben ze nu nog altijd last van, vertelden de kinderen.

Hé, zit daar niet een verhaal in?

Reageren op dit bericht? Klik op 'reacties' hieronder.

1 opmerking:

Bientje zei

Hela hola,
Ik kom hier een beetje bijlezen en zie hier ook zo'n lofbetuiging aan ons adres! Ik ben gewoon heel erg blij dat we na al die jaren elkaar een beetje teruggevonden hebben! En ik moet zeggen, Het Spook van de Vuurtoren is keigoed, ik heb het ook net uit...
een jeugdige fan van bijna 43 en haar dochter
hihihi
Liefs,